مفتشين حق ورود به مدارس را دارند

مدارس غيردولتي ايران که به آن‌ها بعد از پيروزي انقلاب اسلامي مدارس غير انتفايي نيز گفته مي‌شود تاريخي پرفراز و نشيب داشته است که آغاز آن به دوران قاجار در اواخر دوره ناصرالدين شاه بازمي‌گردد که معمولا توسط افراد، گروه‌ها، و اقليت‌هاي مذهبي با حمايت‌هاي داخلي يا خارجي تأسيس مي شدند که به نوعي شکل اوليه‌ مدارس غيردولتي محسوب مي‌شوند.
در دوره‌هايي که دولت در تأمين آموزش همگاني با چالش‌هايي روبرو بوده است اين مدارس نقش مهمي در نظام آموزشي ايران داشته‌اند.
نخستين نشانه‌هاي آموزش نوين در ايران با تأسيس دارالفنون در سال 12630 شمسي (1851 ميلادي) توسط اميرکبير آغاز شد. هم‌زمان، اقليت‌هاي مذهبي (ارامنه، يهوديان، زرتشتيان، مسيحيان پروتستان و کاتوليک) و مبلغين خارجي (مانند آمريکايي‌ها و فرانسوي‌ها) شروع به تأسيس مدارس غيردولتي کردند که مي توان به مدرسه البرز اشاره کرد که توسط آمريکايي ها مديريت مي شد و يا مدرسه ژاندارک که متعلق به فرانسوي ها بود.
پس از انقلاب مشروطه، توجه به آموزش همگاني افزايش يافت و برخي انجمن‌هاي فرهنگي و خيريه داخلي نيز مدارس غيردولتي تأسيس کردند که برخي از آنها نسبت به مقررات مصوب مجلس شوراي ملي بي تفاوت بودند.
در 6 مراد سال 1309 ش، آيين‌نامه‌اي رسمي براي نظارت بر مدارس غيردولتي توسط دولت منتشر شد؛ اين اولين چارچوب قانوني براي فعاليت مدارس غيردولتي بود که شيوه نظارت دولت بر اين مدارس را تنظيم کرد.
در اين سند آمده است: کسي که مي خواهد مدرسه افتتاح کند بايد رعايت شرايط ذيل را بنمايد.
1- مدير مدرسه کمتر از سي سال نبايد داشته باشد.
2- بناي مدرسه را موافق ملاحظات حفظ الصحه که از طرف وزارت معارف مقرر شده است فراهم نمايد.
3- در مدارس ابتدايي مدير بايد داراي تصديق نامه تحصيلات مدارس متوسطه و در مدارس متوسطه داراي تصديق نامه عاليه باشد.
4- مدير مدرسه معروف به سوء عقيده و اخلاق و عادات ذميمه نبوده و مرتکب جنحه و جنايتي نشده و معلميني را هم که انتخاب مي کند بايد علاوه بر شرايط مزبور هر کدام در فن خود تصديق رسمي وزارت معارف را دارا باشند.
ماده 12 مفتشين دولتي در کل مدارس و مکاتب رسمي و غيررسمي حق ورود و تفتيش دارند و هيچ مديري در هيچ موقعي حق مخالفت ندارد.ماده 14 وزارت معارف بايد تدريس کتبي را که با اخلاق و دين محصلين است ممنوع نمايد و کتبي که از طرف وزارت معارف ممنوع شده باشد در هيچ مدرسه نبايد تدريس شود.
ماده 15 مدارس و مکاتب بر چهار نوع است. مکاتب ابتدايي دهکده- 2- مکاتب ابتدايي، 3- مدارس متوسطه و 4- مدارس عاليه.
ماده 16- هر يک از مکاتب و مدارس چهارگانه پروگرام مخصوص قانوني خواهد داشت و وزارت معارف مسئول آن پروگرام هاست.
ماده 17 -پروگرام مکاتب و مدارس ابتداييه و متوسطه بايد تعليم واجبات ديني را بقدر لزوم شامل باشد.
ماده 18- وزارت معارف تربيت درجات و مراتب تحصيله را معين نموده و براي هر کدام امتحانات و تصديق نامه برقرار خواهد نمود.
ماده 26- ابنيه متعلقات، مکاتبات و ساير متعلقات مدارس از منقول و غيرمنقول در نظارت وزرات معارف است.
ماده 28- مجازات بدني در مکاتب و مدارس ممنوع است.
به گزارش عصرآذربايجان به نقل از ايرنا، از جمله اهداف اين سند استانداردسازي و هماهنگ‌سازي برنامه درسي و کتاب‌هاي مدارس غيرانتفاعي با معيارهاي رسمي کشور؛ تأييد صلاحيت معلمان و تأمين مجوز تدريس؛ نياز به دريافت مجوز رسمي از وزارت معارف براي تأسيس و اداره مدرسه و محدود کردن دخالت مدارس مذهبي خارجي يا وابسته به اقليت‌ها در آموزش رسمي ايران بوده است.